HAYAT İYİCE DAYANILMAZ BİR HÂL ALDI. NE İÇİN YAŞADIĞIMI BİLE BİLMİYORUM. EN SEVDİĞİM İNSANLARIN BİLE BANA BU KADAR RAHAT ZARAR VERMESİNE GÖZ YUMDUĞUMA GÖRE BİRŞEYLER TAMAMEN YANLIŞ. BUNLARIN NE OLDUĞUNU DÜŞÜNECEK VEYA SAVAŞMAYA DEVAM EDECEK ENERJİM YOK. BİTTİ. SON ÇIRPINIŞIMDA OLAĞANCA GÜCÜYLE YÜZÜME PATLADI. AYNI ANDA HEM ÇOK SIKILIYORUM, HEM DE DELİ GİBİ KORKUYORUM GERİ KALAN HAYATIMIN HEP BÖYLE DEVAM ETMESİ İHTİMALİNİN YÜKSELEN BİR GRAFİĞİ OLDUĞUNU GÖRMEKTEN. YOK OLMAK İSTİYORUM.
İNSANLARIN NEDEN ÇOCUK SAHİBİ OLMAK İSTEDİĞİNİ ŞİMDİ FARK ETTİM. BEN SANIYORDUM Kİ KENDİ GENLERİNİ SÜRDÜRMEK, ÇOCUK SEVME EGOSU, TOPLUMSAL STANDARTLARA UYUMLULUK GİBİ BİR TAKIM SEBEPLER İLE ÇOCUK YAPIYORLAR. AMA İNSANIN HAYATI ANLAMSIZLAŞTIKÇA PES ETMEMESİ İÇİN EN SAĞLAM SEBEP BAŞKA BİR İNSAN. YOKSA HAYALLER VE HEDEFLERDE SAÇMA GELİYOR İNSANIN GÖZÜNE YERİ GELDİĞİNDE. BU SEBEPLE BİRİLERİNE BAĞLANIYORUZ. KENDİMİZE BAĞLANACAK BİRİLERİ ARIYORUZ. YETMEZSE KENDİMİZ BİR TANE YAPIYORUZ. BENDE HER İKİSİDE YOK. HAYALİM YA DA HEDEFİM DE YOK. YANİ VARSA DA SAÇMA ŞEYLER, ŞU AN AKLIMA ADAM GİBİ BİR ÖRNEK BİLE GELMİYOR.
O ZAMAN NE BEKLİYORUM? NEYİ SÜRDÜRMEYE ÇALIŞIYORUM? HER GEÇEN GÜN KENDİMLE İLGİLİ KRİTERLERİMDE KALİTEMİNDE DÜŞTÜĞÜNÜ GÖRÜYORUM. GURURSUZLAŞIYORUM SANKİ. OYSA TÜM DİRENCİMİ GURURUMDAN ALIYORDUM BEN. TÜM İNADIM ONUNLA AYAKTA DURMAK İÇİNDİ.
HİÇ BEĞENMİYORUM KENDİM OLMAYI. BİR ARA BİRAZ HOŞNUTTUM KENDİMDEN, O DA KALMADI. ÇÖZEMEDİĞİM SORUNLAR KARŞISINDA KULLANDIĞIM SAVUNMA MEKANİZMALARIMI KULLANACAK ENERJİM BİLE KALMADI. KAÇ GÜNDÜR EVDEN ÇIKAMIYORUM. KİMSEYİ GÖRMEKTE İSTEMİYORUM. AMA YALNIZ KALMAKTAN KORKUYORUM ZAMAN ZAMAN. SAÇMA BİRŞEYLER YAPMA İHTİMALİMDEN. BU YAZDIKLARIMA BAKACAK OLURSAK SAÇMA BİRŞEYLER YAPMAK ÜZEREYİM ADETA. AMA BUNLARI KİMSEYLE KONUŞMAKTA İSTEMİYORUM DAHA FAZLA. KONUŞACAKLARIM, YANİ BUNLARI PAYLAŞACAĞIM İNSANLARIN KARŞILIĞINDA NELER SÖYLEYECEKLERİNİ BİLİYORUM NASILSA. BİRAZ DUYMAK İSTEDİKLERİMİ, BİRAZ DAHA ABARTILI LAFLAR, BİR TAKIM SEBEPLER, YANLIŞ DÜŞÜNDÜĞÜMÜ İSPATLAYAN ÖRNEKLER… İYİDE BUNLAR HEP VARDI, NE DEĞİŞTİ? BELKİ DE YANLIŞ DÜŞÜNMÜYORUM, GERÇEK OLANI GÖRÜYORUM VE KAÇMIYORUM VEYA KAÇAMIYORUM.
HER ZAMAN BÖYLE OLDUM. NELERİ İSTEDİĞİMDEN ÇOK NELERİ İSTEMEDİĞİME ODAKLANDIM. BELKİ DE BU YÜZDEN BİRŞEYLERİ İSTEMEYİ BİLEMİYORUM. REDDERKEN Kİ HIRÇINLIĞIMA İSTERKEN DE SAHİP OLUYORUM. İSTEMEKTEN VAZGEÇİŞİM BUNDAN OLSA GEREK.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder